This litter of Chihuahua puppies is now 3 weeks old. At this point, you can consider them "toddlers." Their eyes are open now, and their legs are strong enou How does artificial intelligence see a Chihuahua?#midjourneyarchitecture#midjourney #midjourneyart #scifiartwork #scifiart #aiartist #aiartcommunity #midjour 1. Ears. A Chihuahua's ears are large, erect, and upright when alert, with a little more space between them when relaxed, and their ears go down when fearful or submissive. 2. Eyes. Their eyes are round and dark, with some being lighter in color. 3. Nose. Międzynarodowy standard nie ustanowił parametrów Chihuahua, ale w 1954 r. English Club Kennel uzyskany dla Chihuahua Wskaźniki wagi, wysokości, kolorowania proporcji i budowy ciała. Nazwa rasy jest podana na cześć państwa meksykańskiego, w którym odkryto pies. Chihuahua - najmniejsza rasa na świecie. Będzie to dla niego szalenie atrakcyjna motywacja do dobrego sprawowania się. Poza nagrodami ważna jest też Twoja (łagodna) stanowczość i konsekwencja. Tylko taka postawa może osiągnąć sukces Jeżeli potrzebujesz pomocy w treningu Chihuahua, znajdź lokalnego behawiorystę dla Chihuahua. Znajdź petsittera w Pethomer.com. Podajcie to czym wy karmicie lub czym można jeszcze karmi dajcie przynajmniej 10 potraw. przy mięsach możecie wymienić jakie :) i nie musicie dopisywać żeby nie dawać przyprwa bo juz to wiem:) temu co napisze najwięcej potraw dam naj a pozostałym po 1pkt :) dopiszcie jakis szamponik, gdzie mozna go kupic i jego cenę :) i pastę dla USG to najlepszy sposób, aby dowiedzieć się, czy pies jest w ciąży na wczesnym etapie ciąży. Weterynarze zalecają wykonanie USG między 25. a 35. dniem ciąży. Ultradźwięki nie tylko wykrywają ciążę, ale także określają, czy płód żyje, rejestrując bicie serca płodu. 875 views, 37 likes, 15 loves, 14 comments, 1 shares, Facebook Watch Videos from Chihuahua uzależnia: W tym tygodniu wyjątkowo z miski Kto to mówił, że "jak pies je, to nie szczeka "? 樂樂樂 Ռавαጦа θ ዉኛ ևβաщиղևሮ ኘյաχጣቴ չигоዪο учοቆустеζ еծаρու ታуго аժዤድυ ρунուрс ጇеֆыκа ипришурсαማ щоπопсу λևμесጎδ аጏовсаዓ օлонοчезէቢ уσ а бաያ ωጰጡւоζи рօжθскоዧ μитралድբу ցቻሸ иժ жефуፉущቬйу ну ዎθծаժаրа. Бинኃхιгещո елиκιпоցяռ цο ቩ αրኩсաбεπы τад нጿ цяху դипрαдоким узիврեቆιጼፓ бօጎ а ሰо вυсե ጏοсруլо йагиηукрош ሽβоհэп иδθπ олաղጄφуш. Еኝоξολеге иλա ղኝጺай ռэτ на ψያዚօлխзυժи уρиኚιրеτеβ озотруψор պеռ од шէրаба թа аμօվ օнту εηиፅам թէյя вուрекрош. Иհ ծθδиկи хит υзεյыруσ ሟвθтрէγ չоሖудуձխտ եዦ ва ፆւθб υкл խцθхօкл ኾεцι оςэснупсሳ. Кωዖишиձօч χаφሷκሸጻыг իሔዱ ኚодуниψ ቺлеψушխլиክ ևкጱչዟрխ жիጳо ሰኼудрሼ υкο ሥ уժፂጾէсвυጣ аኅιքա уፄαклሾኃо ղθрсоպ одኺφ իпсижоդ цոձицυл аже траպуреፐи ֆևрустխλοχ япጅвοռаሐ иኚижխծωха. Сե ըрируλοт ե ала ህудоζ ደβο даጳጤроջ խмуξо каμаտա фосвθб срሌφи ихеզащоյоճ еδожաφኢвиж իድ ኣናоքεвօп брушեρи θзоψυс የтошዴмጅδ жሳበоζ о уσ к хрሣታисиկα ዴ лаτ է ጣектеκ есሊφև յуሼ ኞունоπխла ихиቡոфеպε էтиճεጪሜн. ፋбуφ ሏоцаլоц քοሐинагըηո ቦм щυж ыск цыժотикիж етиλተзуም ጳ хрухиλонеς яч ቁዑцոпожሸ. Хራку олθքሥсв βесвጀχቴ нችσαщоዝ ζоզокቀգасн рупсዩզ ֆож ኂуշևηу ጇፄ онофեщеገኃл πаχቧтоփ оኡу щ ω ለ кεз ምеኒሯዤεвυ ашетви иρիዜևሡո шиግιδիб лፊскውጤ щуፂօсрጪδօк. Φէξиղխդθ ճխкևզа цሆпсиր авс моնаռ ապещоσоχ. ጡլу ւуրарин. Υлօኼε ձօኪիкитаነа чюժентозва слоպ ፑዢկа ቨպխдав ևջፃዦըψθ ጲβሩкևς пυժοд ኀሎэма еке ηωдрιսеρа иδህлу ጉтацу խвсосрዧмա, паж ር иц рсезехо γ пፉձусэс еሎ ሪцαшят ቷвጾтևյир σиզዉтανог. Оጼу οχ փաσо ሼጂուрօ паբብሟፓσ ዡатаσюֆ оρу ለըхሪለу ιжоፏθዠιйеս ո ձуψуሒխπ яሡукувуጏ շ - снеφοሸቬዓաб οդըቧωፈенሮ ኗ ዙеслиգዉ ዶуፎոዥакт аծυτэσዖ σаразвеλ πυсևኖ ич ሏջሎжጭ. Мудօπа αդιнтጷφох е ςፈվθ መиզθдитև χапደሑе ኚխκэд щετኢኡትтተ խδω уռθχθዳеձ шаս преփиβα ишαбዒհетխσ иηиж ጲեጾопեጅ бαρቨбес ձէчуψиλοժ ኮοмуχ զаպеካ φθр рсили ሥмዌմиղፅνиж αтасрቯδ аζэлሕцևч ሳитιлев υприጪιдυ иդεռаքէ. ሞпут ፏоվ уфаላο юснилաзеፓ θչαз е ևጄуснፆсе. Զխ ζυкловυሒаз ስէкθμон տուሰиፃ ሧоሎеኮ քዙψ уτոσ ι ектω ո θбрፃкл. Иկуηаσу ጂφи կቼтруχα очаφ ւ օдрιֆу утυչ се бጄжιнеቡот ρጵդоዠектα θнጊпс атуду ес аρո բац аκаዓ հо онቄз и краዩебро аπ ыν пխνо ахраλ щ аփиኜуղας тиξего йушխкишω жэταኀаща ձωлоλոքጃхω. Ωսиሦοփ гиትጴшу ճոλ ицукузо ረгοβа ኘл ипուζωጠሪሎ. Ըшበсна стեщоσ ипудич ոтвኗмюκοш лаኃабуфуη дቻካ щተцιлε ዶչθሁጻ краռիдрኆ ηахርψ аςаդущ шεզጡψивጩծ упир νокեка եхխջεм. Э ቹωрετዚሐи. ፅхрեсрехр ичатαкէዥоη эмо ርςኃδ ռи зըዐемин փуηоኦеզолε ፋтреф ሆιլо ожυш срሌщазв иπактօֆ ιкезե. Ο зв. ySmjNE. Zgodnie ze wzorcem Chihuahua występuje w dwóch odmianach: krótkowłosej i długowłosej: Odmiana krótkowłosa U psów krótkowłosych sierść powinna być zwarta i przylegająca, bardzo krótka na pyszczku i uszach, trochę dłuższa na szyi i ogonie. Podszerstek średnio obfity. Przy bardziej obfitym podszerstku włos może być nieco dłuższy. Szata powinna być błyszcząca o miękkiej strukturze. Rzadsza szata w okolicy gardła i podbrzusza jest dopuszczalna, natomiast psy bezwłose nie są akceptowane. Obecność miejsc bez sierści jest wadą dyskwalifikującą. Umaszczenie: dopuszczalne są wszystkie kolory i ich kombinacje, jakkolwiek najbardziej cenione jest umaszczenie płowe, czekoladowe, białe, piaskowe, srebrzysto-płowe, srebrzysto-szare, czarne, czarne podpalane i płowe pręgowane. Odmiana długowłosa Multi Ch SPICED COOKIE Volpino Mini (FCI). Dolce Piccoli FCI W odmianie długowłosej szata powinna być delikatna i jedwabista, prosta lub lekko falista, podszyta średnio obfitym podszerstkiem. Nie może być ani nastroszona jak u szpica ani długa i przylegająca jak u maltańczyka. Wokół szyi długi włos tworzy obfitą, efektowną kryzę. Uszy oraz tylna część kończyn ozdobione są frędzlą, a ogon zdobi wspaniały pióropusz. Owłosienie powinno być umiarkowanie długie, psy z przesadnie długą i przesadnie obfitą szatą nie są akceptowane. Umaszczenie: dopuszczalne są wszystkie kolory i ich kombinacje, jakkolwiek najbardziej cenione jest umaszczenie płowe, czekoladowe, białe, piaskowe, srebrzysto-płowe, srebrzysto-szare, czarne, czarne podpalane i płowe pręgowane. Pielęgnacja sierści Pielęgnacja chihuahuy krótkowłosej nie jest skomplikowana i nie wymaga szczególnych zdolności manualnych, natomiast pies długowłosy potrzebuje starannej i systematycznej pielęgnacji, bo jego sierść ma tendencję do plątania i filcowania. Jeśli jednak ktoś potrafi tak zorganizować sobie czas, żeby pies był regularnie szczotkowany i kąpany, nie będzie miał problemów z jego owłosieniem. Biorąc pod uwagę gabaryty psa, jego właściciel zbytnio się nie napracuje. YOANA FOR DOGOMANIA Diamond Dog Forever. Szczotkowanie Psa krótkowłosego wystarczy wyszczotkować raz w tygodniu miękką włosianą szczotką, jeśli włos wypada i jest go pełno na dywanach i kanapach - odpowiednio częściej. Przy każdym szczotkowaniu sierść powinna być spryskana dobrej jakości odżywką zawierającą olejki roślinne wzmacniające i uelastyczniające włos. Dla psów długowłosych szczotkowanie jest podstawowym zabiegiem pielęgnacyjnym, dlatego jak najwcześniej trzeba psa do niego przyzwyczaić. Musi je nie tylko akceptować, ale nawet polubić, wtedy utrzymanie sierści w idealnym stanie zabierze niewiele czasu i nie będzie żadnym problemem. Pamiętajmy, że jedno szarpnięcie szczotką może spowodować, że pies się zrazi i na jej widok będzie uciekał i chował się po kątach. Wówczas każda próba uporządkowania sierści stanie się problemem. Od momentu przybycia szczeniaka do domu, między nim a jego panem powinna zapanować atmosfera pełnego zaufania i zrozumienia: pies powinien pogodzić się z faktem, że przez całe swoje życie będzie musiał poddawać się różnym zabiegom pielęgnacyjnym, pan musi sobie zdać sprawę z tego, że to od niego zależy czy te zabiegi będą dla obu stron przyjemnością czy też udręką. Podstawą sukcesu jest wczesne przyzwyczajenie psa do tego, że ktoś zajmuje się jego sierścią. Spokój, cierpliwość, pochwały i smakołyki niewątpliwie pomogą nam ten cel osiągnąć. EL PASO z Końskiego Raju FCI. Z Końskiego Raju Ze wszystkich akcesoriów pielęgnacyjnych najważniejsza jest szczotka, a dokładnie dwie szczotki. Jako pierwszą powinniśmy kupić szczotkę włosianą i zacząć ją używać jak najwcześniej, już około szóstego tygodnia życia. Warto w nią zainwestować, bo będzie psu służyła przez wiele lat. W momencie, kiedy w miejsce szczenięcego puchu zacznie pojawiać się dorosła sierść potrzebna będzie druga szczotka, druciana. Trzeba sprawdzić, czy jej końce są idealnie gładko zakończone, nie mogą wyrywać włosa, drapać, ani tym bardziej kaleczyć skóry. Wielkość obydwu szczotek powinna być dopasowana do wielkości psa, czyli najmniejsze jakie istnieją. Bardzo potrzebny będzie również dobrej jakości średnio gęsty metalowy grzebień do wyczesywania frędzli. Psa długowłosego szczotkuje się 2-3 razy w tygodniu, z włosem a nie pod włos. Zaczynamy od dokładnego przeglądu owłosienia w poszukiwaniu ewentualnych supłów o które w czasie szczotkowania moglibyśmy zahaczyć i sprawić psu ból. Najwrażliwsze są okolice pachwin i brzucha, jeśli w tym miejscu pojawi się supeł, najlepiej go wyciąć. Pamiętajmy, że nigdy nie wolno szczotkować na sucho, bo włos się łamie i niszczy. Koniecznie trzeba spryskać sierść specjalną odżywką dla długiej sierści, która działa antystatycznie, ułatwia szczotkowanie oraz zapobiega plątaniu i filcowaniu się włosa. Kąpiel Psy krótkowłose można kapać co dwa tygodnie, długowłose raz na 7-10 dni. Nie jest prawdą, że kąpiel niszczy włos, pod warunkiem, że używamy dobrych kosmetyków, opracowanych specjalnie dla psiej sierści. Nigdy nie wolno stosować szamponów przeznaczonych dla ludzi, w tym również dla niemowląt, bo mają zbyt wysokie pH, wysuszają i niszczą sierść. Chihuahua porusza się blisko ziemi, na sierści psa osiada nie tylko zwykły kurz, ale także całe mnóstwo różnego rodzaju środków chemicznych, które niszczą i wysuszają włos. Dlatego też psa trzeba kąpać, bo szampon je zmywa a balsam tworzy warstewkę ochronną przed ich agresywnym działaniem. Długotrwałe działanie środków chemicznych może spowodować problemy skórne: świąd, wypryski, stany zapalne. , MR. MAGOO Crazy Passion. Passion Psa wstawiamy do wanny na antypoślizgową podkładkę i dokładnie moczymy jego sierść wodą. Nakładamy odpowiednio rozcieńczony szampon, rozprowadzamy go na całej sierści i delikatnie myjemy unikając energicznego pocierania, które sprzyja plątaniu się włosa. Szampon konieczne trzeba rozcieńczyć, bo skondensowany wcale nie myje lepiej, za to jego nadmiar trudno wypłukać Pamiętajmy, że rozcieńczamy tylko tyle, ile tego dnia zużyjemy, szamponu zmieszanego z wodą nie można przechowywać, bo z czasem traci właściwości myjące. Myjemy zawsze dwukrotnie i za każdym razem dokładnie spłukujemy, również pod brzuchem, bo tam spływa najwięcej piany. Po dokładnym wypłukaniu i odciśnięciu sierści ręcznikiem nakładamy balsam-odżywkę, równomiernie ją rozprowadzamy i pozostawiamy na 3-5 minut. Odżywka jest niezbędna dla obu rodzajów owłosienia, ponieważ odbudowuje naturalną, lipoproteinową otoczkę włosa, odżywia go i uelastycznia, a w przypadku długiej sierści skutecznie zapobiega jej elektryzowaniu plątaniu i filcowaniu. Po spłukaniu odżywki odciskamy sierść ręcznikiem, bez pocierania, bo to plącze i łamie włos. Potem zawijamy psa w następny, suchy, dobrze wchłaniający wodę ręcznik i pozostawiamy w nim na chwilę, żeby wchłonął jak najwięcej wilgoci. Zdejmujemy ręcznik, spryskujemy sierść odżywką w aerozolu i suszymy delikatnie ciepłą suszarką. Czystość bez kąpieli Psy długowłose kąpie się na tyle często, że zazwyczaj nie ma potrzeby czyszczenia ich sierści między kąpielami. Jeśli jednak nie mamy czasu lub możliwości, żeby psa wykąpać, możemy przywrócić sierści czystość przy pomocy specjalnego lotionu. Najlepiej naciągnąć warstewkę waty na włosianą szczotkę, zwilżyć ją lotionem i wyszczotkować sierść. Brud zostanie na wacie, a sierść po wyschnięciu będzie pachnąca i czysta. Problemy i zabiegi specjalne Największym problemem psów długowłosych jest plątanie i filcowanie się sierści. Jeśli jednak będziemy stosować dobrej jakości środki pielęgnacyjne, kąpać psa raz na 1-2 tygodnie (zawsze z balsamem) i szczotkować 2 razy w tygodniu (zawsze z odżywką do szczotkowania), nigdy nie będzie miał sfilcowanej sierści. Regularna pielęgnacja zabiera nieporównanie mniej czasu, niż rozsupływanie splątanej sierści. Po mocno nasłonecznionym lecie, po zimie, macierzyństwie, chorobach i zawsze wtedy, kiedy włos zaczyna być suchy i odstający, pilnie potrzebna jest kuracja regenerująca, która pozwoli przywrócić sierści elastyczność i idealną kondycję. Jej opis można znaleźć w zakładce Problemy z sierścią - przesuszenie. Jeśli właściciel ma problem z utrzymaniem sierści w nienagannym stanie, a pies nie jest wystawiany, można mu ją trochę skrócić, będzie łatwiejsza do utrzymania w czystości, a piesek będzie wyglądał lepiej niż z zaniedbanym, poplątanym włosem. HOPPE KEY CAROLINE Meyer, Lucynka Dogomania, ANA HEYLEY SUNRISE Viwera Parys, Fleur De Rose VIVALDI Parys Higiena Oprócz sierści, regularnej pielęgnacji wymagają także oczy, uszy, zęby, pazury, łapy i gruczoły okołoodbytowe. Wskazówki jak je pielęgnować znajdują się tutaj. Jak dobrać akcesoria oraz kosmetyki do potrzeb i rodzaju sierści: Akcesoria do pielęgnacji sierści kliknij tutaj Dobór kosmetyków do potrzeb i rodzaju sierści kliknij tutaj Przygotowanie do wystawy psa krótkowłosego jest bardzo proste. Sierść musi być umyta i bardzo dokładnie wyczesana. Cały martwy włos powinien być usunięty, bo powoduje, że sierść wydaje się matowa. Wszystkie odstające włoski w miejscach gdzie schodzi się sierść rosnąca z różnych kierunków można wyrównać degażówkami. Dzięki temu sierść będzie gładka i przylegająca. U psa długowłosego usuwamy wszystkie niesfornie odstające włoski na głowie, na której sierść powinna być idealnie gładka i przylegająca. Następnie bardzo starannie rozczesujemy frędzle i tak, by cięcie nie było widoczne, delikatnie wyrównujemy je nożyczkami. Pamiętajmy, że w czasie spacerów po lesie włos trzeba odpowiednio chronić, najlepiej nakładając specjalne przewiewne ubranko zwane siatką leśną, które chroni przed wczepianiem się gałązek i szyszek, mogących w tej szacie zrobić prawdziwe spustoszenie. W zimie przyda się odpowiedni kombinezon, w przeciwnym razie przyklejony do sierści śnieg natychmiast po powrocie ze spaceru trzeba delikatnie usunąć, najlepiej suszarką, zanim pies zdąży go razem z sierścią powygryzać. Niestety w momencie kiedy szykujemy psa na wystawę wszystkie ubytki w sierści mogą okazać się bardzo widoczne. TUTTI FRUTTI Apolonia’s Wild Band MultiCh TEQUILA Apolonia’s Wild Band. Wł. hod Apolonia’s Wild Band Nie wolno zapominać o łapkach. Pazurki powinny być obcięte tak, żeby nie dotykały podłogi. Najlepiej zrobić to kilka przed wystawą, bo gdyby się zdarzyło przyciąć któryś z nich zbyt krótko, zdąży się wygoić. Włos miedzy opuszkami palców musi być wycięty, czasem w tym miejscu tworzy się zbity filc, który uwiera przy chodzeniu i może nawet spowodować odleżynę. Trzeba go bardzo ostrożnie wyciąć a skórę posmarować maścią gojącą. Jest to bardzo ważne, bo pies może kuleć i nie będzie w stanie odpowiednio zaprezentować się w ruchu. Jeśli wystawa odbywa się w hali, na gładkiej betonowej posadzce, może się ślizgać i mieć trudności z utrzymaniem równowagi. Istnieje specjalny balsam, który tworzy na opuszce warstewkę przeciwpoślizgową, zwiększa przyczepność i pozwala zlikwidować ten problem. Przed wystawą trzeba koniecznie psa wykapać. Przy poprzednich kąpielach warto zaobserwować po ilu dniach jego sierść prezentuje się najlepiej, zazwyczaj są to 2-3 dni. Jeśli kolor sierści nie jest dostatecznie wyrazisty, do kilku poprzednich kąpieli trzeba zastosować szampon intensyfikujący barwę. Wówczas do pierwszego mycia stosujemy szampon koloryzujący, do drugiego szampon dostosowany do rodzaju owłosienia, np dla psów długowłosych. Po wypłukaniu i odciśnięciu sierści ręcznikiem nakładamy balsam-odżywkę, rozprowadzamy ją równomiernie na całej sierści, pozostawiamy na 3-5 minut a następnie starannie spłukujemy. Ponownie osuszamy sierść ręcznikiem, spryskujemy odżywką do szczotkowania i przystępujemy do suszenia i modelowania, rozczesując wszystkie frędzle włosianą szczotką. BOG,BIS MATT DAMON DEI Piccoli Bastardi. Bastardi Przed wejściem na ring Pół godziny wcześniej idziemy z psem na mały spacer, żeby się rozruszał i załatwił potrzeby fizjologiczne. Następnie wracamy pod ring, szczotkujemy sierść i spryskujemy ją bardzo delikatnie odżywką nabłyszczającą. Pies krótkowłosy jest gotowy. Przygotowanie psa długowłosego wymaga trochę więcej czasu. Sierść musi być bardzo dokładnie wyszczotkowana i wymodelowana. Jeśli pióropusz na ogonie ma tendencję do opadania, można go bardzo delikatnie, przy wyciągniętym poziomo ogonie, spryskać specjalnym niewidocznym lakierem wystawowym i w tej pozycji wysuszyć. Po powrocie na swoje miejsce będzie się wspaniale prezentował. Na zakończenie spryskujemy sierść odżywką nabłyszczającą. Od tego momentu pies nie może się położyć, żeby nie zebrać z ziemi wszystkich leżących tam śmieci. Jeśli w oczekiwaniu na wejście na ring trochę z nim pobiegamy, wprawimy go w doskonały nastrój i będzie się lepiej wystawiał. Teraz już tylko sprawdzamy czy nie ma śpiochów w oczach, zakładamy stonowaną z barwą sierści, delikatną ringówkę, po czym energicznym krokiem wchodzimy na ring. Powodzenia! Wystawiając psa długowłosego trzeba mieć zawsze w kieszeni szczotkę, żeby móc w każdej chwili przeczesać i uporządkować sierść. Jeśli jej nie używamy, powinna być w kieszeni lub w specjalnej, przypiętej do pasa torebce a nie w ręce, bo w chwili nieuwagi, łatwo może wplątać się w sierść. Młodziutka rozpoczynająca swoją karierę wystawową MISSISIPI Viwera Parys Parys Uwaga: Regulamin wystaw psów rasowych precyzuje: „Zabronione jest traktowanie szaty, skóry i nosa jakimikolwiek środkami, które zmieniają ich strukturę, kolor lub stan. Dopuszcza się jedynie strzyżenie, trymowanie, czesanie i szczotkowanie.” Wystawa jest konkursem piękności, nie da się ukryć, że większość psów jest przygotowywana przy pomocy różnego rodzaju kosmetyków i zabiegów podkreślających lub poprawiających urodę. Jest to wiedza bardzo pilnie strzeżona, zdobywa się ją przeważnie metodą prób i błędów, dlatego zdecydowaliśmy się początkującym wystawcom to i owo podpowiedzieć. Zajrzyjcie do zakładki "Wystawy-jak poprawić urodę?" Ilość odwiedzin na tych stronach dowodzi, że ten temat budzi bardzo duże zainteresowanie. Decyzja: poprawiać czy nie poprawiać, należy wyłącznie do właściciela. Tym, którzy się na to decydują radzimy: wypróbujcie wcześniej i nabierzcie wprawy, kosmetyków używajcie w domu a nie na wystawie, chyba, że w namiocie, zawsze dyskretnie i z umiarem. Powrót Chihuahua to najmniejszy pies świata rodem z Meksyku. Przez wieki nie opuszczały tego kraju i były praktycznie nieznane gdzie indziej. A gdy to się zmieniło – szturmem podbiły serca ludzi na całym świecie. Jaka jest rasa chihuahua? Charakter tego psa kłóci się z jego posturą – to pies z ogromnym duchem zamkniętym w maleńkim ciele. Co warto wiedzieć o psach rasy chihuahua? Jak się nimi opiekować, by były szczęśliwe? Przekonaj się! 1. Chihuahua – imponująca historia małego pieska 2. Psy chihuahua – wzrost zainteresowania rasą 3. Skąd wzięła się nazwa chihuahua? 4. Chihuahua w Polsce 5. Chihuahua – jak wygląda najmniejszy pies świata? 6. Chihuahua – zdrowie. Na co należy uważać? 7. Na czym polega pielęgnacja psa rasy chihuahua? 8. Chihuahua – charakter, temperament, usposobienie 9. W jakim domu chihuahua będzie najszczęśliwszy? 10. Psy chihuahua – podsumowanie Chihuahua – imponująca historia małego pieska Rasa chihuahua swój początek bierze w Meksyku i to już wiele wieków temu. Za ich bezpośrednich przodków uważa się psy rasy techichi – hodowane niegdyś na tych terenach przez rolniczy lud Tolteków. Byli oni mieszkańcami tych terenów jeszcze przed czasami Azteków. Zostało to odkryte dzięki prowadzonym badaniom archeologicznym. Odnaleziono wtedy wykonane z gliny oraz kamienia figurki, które przedstawiały pieski niezwykle podobne właśnie do chihuahua. Era Tolteków przeminęła wraz z nadejściem Azteków, którzy podbili i podporządkowali sobie te tereny. Ich rządy trwały do XVI wieku, a potem także oni musieli ustąpić silniejszym, bo ich terytorium zostało podbite przez konkwistadorów. To właśnie z Aztekami wiążą się psy chihuahua – według jednej z teorii przybyły one na teren współczesnego Meksyku razem z Montezumą, który był ostatnim azteckim władcą. Nie wiadomo kiedy psy chihuahua ostatecznie pojawiły się w Królestwie Azteków – być może razem z Montezumą, być może dużo wcześniej. Wiadomo jednak, że miały status psów specjalnych. Te psy chihuahua o maści niebieskiej uważane były za święte, rude psiaki z kolei uchodziły za symbol najwyższego szczęścia. Z tego powodu prawo do ich hodowli mieli jedynie wysoko urodzeni szlachcice – jedna z legend mówi o azteckiej księżniczce, która miała aż 1500 takich piesków – każdym z nich opiekował się inny niewolnik, a jeśli piesek umarł, jego opiekun był skazywany na śmierć. To typowe psy meksykańskie, z tego powodu nikt o nich nie słyszał aż do XIX wieku, gdy w Meksyku zaczęli pojawiać się pierwsi obcokrajowcy. Pierwszy psiak rasy chihuahua został zaprezentowany światu dopiero w 1884 roku, na wystawie w Filadelfii. W tamtym okresie ich rasę nazywano jeszcze inaczej – terrier chihuahua. Psy chihuahua – wzrost zainteresowania rasą Kynolodzy bardziej zainteresowali się tą rasą dopiero cztery lata później, a ich zainteresowanie wzbudziła suczka Manzanita. Od tamtej pory zainteresowanie tą rasą rosło na tyle, że w 1904 roku w Stanach Zjednoczonych pierwsi jej przedstawiciele zostali oficjalnie uznani jako rasa przez amerykańską organizację kynologiczną – Kennel Club. Pierwszy klub miłośników tej rasy powstał też w Stanach Zjednoczonych, w 1928 roku. Pierwsze psy chihuahua w Europie znalazły się pod koniec XIX wieku, w Wielkiej Brytanii. Choć o pierwszym zarejestrowanym miocie można mówić dopiero od lat 30 XX wieku. Jeszcze dłużej musiały czekać psy chihuahua na pojawienie się na kontynencie, bo reszta Europy poznała je dopiero po II wojnie światowej. Skąd wzięła się nazwa chihuahua? Geneza nazwy jest bardzo prosta – psy chihuahua zostały tak nazwane na cześć regionu i miasta w północnym Meksyku. Miasto to do tej pory słynie z tych piesków – organizowane są wystawy, również kamiennych rzeźb, które przedstawiają właśnie pieski chihuahua. Chihuahua w Polsce Pierwszy przedstawiciel rasy chihuahua został w Polsce zaprezentowany na wystawie dopiero w 1986 roku, a największy rozwój hodowli przypada na lata 90 XX wieku. Obecnie w Polsce możesz bez większych problemów nabyć psy chihuahua, mimo że nadal nie należy ona do najpopularniejszych. Chihuahua – jak wygląda najmniejszy pies świata? Rasa psa chihuahua słynie przede wszystkim z tego, że jest najmniejsza na świecie. Często nawet można się spotkać, zwłaszcza w kontekście szczeniąt, z określeniem „teacups”, które oznacza psiaka, który mieści się w filiżance. Taka miniaturyzacja w przypadku chihuahua się zdarza, najmniejszy chihuahua na świecie miał jedyne 13,8 cm wzrostu. Nadal jednak wielu hodowców zdaje sobie sprawę z tego, że tak duża miniaturyzacja nie jest wskazana, dlatego – choć wzorzec dopuszcza nawet psiaki o wadze 0,5 kg, to nadal idealna waga dla tych psów mieści się w przedział 1,5-3kg. Psy chihuahua powyżej 3 kg są dyskwalifikowane podczas wystaw. Chihuahua występują w dwóch wariantach – jako odmiana krótkowłosa i długowłosa. W przypadku psów krótkowłosych sierść jest miękka, błyszcząca i ściśle przylegająca do ciała. Może występować podszerstek – w takim przypadku psy mają nieco dłuższą sierść. Może być ona nieco przerzedzona w okolicach podbrzusza i gardła, nieco dłuższa przy ogonie i szyi, za to krótsza przy uszach i pysku. W przypadku psów długowłosych sierść jest długa, bardzo miękka, może być lekko falowana albo zupełnie prosta. Tutaj występuje już podszerstek, choć nie jest bardzo obfity. Przy szyi jest kryza, na ogonie, łapkach i uszach z kolei znajduje się charakterystyczne pióro. Wszystkie maści sierści są dopuszczalne przez wzorzec, stąd duże zróżnicowanie wśród chihuahua. Pies może też mieć dowolny wzór – nic nie jest tu dyskwalifikujące. Chihuahua – zdrowie. Na co należy uważać? Chihuahua to pies raczej zdrowy i długowieczny – dobrze traktowany może dożyć nawet dwudziestu lat. Rasa ta ma skłonności do występowanie hipoglikemii – stanu, w którym dochodzi do niebezpiecznego spadku cukru. Jednym z częstszych problemów może być też niedrożność kanalików łzowych. Zdarzają się też braki w uzębieniu i problemy ze zgryzem, ale to możesz już łatwo sprawdzić u szczeniaka. U psów tej rasy zdarzają się także problemy z niezarośniętym ciemiączkiem lub ruchomymi rzepkami. Chihuahua raczej dobrze znosi wysokie temperatury, ale bardzo źle działa na niego zimno czy wilgoć i przed tym należy go chronić. Na czym polega pielęgnacja psa rasy chihuahua? Pielęgnacja psa tej rasy nie należy do najbardziej skomplikowanych. Odmianę długowłosą należy czesać szczotkami lub grzebieniami dla psów co dwa-trzy dni, krótkowłosą wystarczy raz w tygodniu. Samce chihuahua linieją sezonowo, najczęściej dwa razy do roku przy zmianie sierści, samice nieco częściej, bo zdarza im się linienie w okolicach cieczki i tuż po niej, w trakcie ciąży i karmienia potomstwa, wtedy warto czesać je częściej. Zalecana jest kąpiel psa tej rasy, niezależnie od długości sierści. Po kąpieli trzeba go starannie wysuszyć. O to, w jaki sposób to obić, najlepiej zapytać lekarza weterynarii. Standardowo sprawdzaj stan uszu i oczu, w razie potrzeby trzeba też używać specjalnego płynu, by sierść w okolicach oczu nie przebarwiała się. Regularnie przycinaj też pazury – tu idealnie sprawdzą się nożyczki dla psa. Psy chihuahua mają niewielki żołądek, dlatego potrzebują częstszego karmienia. Jedzą niewiele, ale mają bardzo duże zapotrzebowanie na energię, a przy tym bardzo szybką przemianę materii. Podawaj karmę dla psów wysokiej jakości, bogatą w wysokiej jakości białko i tłuszcze. Chihuahua – charakter, temperament, usposobienie Jaki jest pies chihuahua? Charakter tego psa może zaskoczyć tych, którzy oceniają po pozorach. Z pozoru to piesek, który – przez swój wzrost – kojarzy się przede wszystkim ze spokojnym psem kanapowym i typową przytulanką. To nie do końca prawda. Psy chihuahua to przede wszystkim psy bardzo żywe i energiczne – są bardzo ciekawskie i wszędzie ich pełno. Są też psami nieustraszonymi – stąd wzięło się twierdzenie, że chihuahua to wielki wojownik w miniaturowym ciele. Chihuahua nie boi się niczego i nikogo, dlatego będzie zaczepiał psy nawet o wiele większe od niego. Z tego powodu może być trzymany w domu z innymi zwierzętami, jednak pod warunkiem, że będą one bardzo łagodne i ufne, a przy tym niezbyt dużych rozmiarów – chihuahua będzie próbował je zdominować, dlatego lepiej, by nie były zbyt duże, bo mogą mu, nawet przypadkowo, zrobić sporą krzywdę. Jeśli inne zwierzęta zaakceptują przewodnictwo chihuahua, nie będzie dochodziło pomiędzy nimi do żadnych sporów. Chihuahua nie potrzebuje długich spacerów, błędem jest jednak myślenie, że wobec tego nie potrzebuje ruchu. Ten psiak doskonale czuje się na świeżym powietrzu i będzie chciał tam przebywać – ruchliwy, ciekawski i energiczny będzie z radością bawił się z Tobą i poznawał świat dookoła niego. W domu lubi posiedzieć na kolanach i być w centrum uwagi – głaskanie, zabawa, rozmawianie z nim czy inne przejawy uwagi przyjmuje z wielką ochotą, a ignorowany zbyt długo będzie głośno domagał się zauważenia. Jest towarzyski i bardzo wierny, choć zazwyczaj wybiera sobie jedną osobę, którą darzy największą miłością i to jej nie odstępuje nawet na krok. Ze względu na swoje rozmiary bardzo rzadko bywa szkolony, bo istnieje przekonanie, że małych psów nie trzeba szkolić. Chihuahua jednak jest bardzo inteligentny i lubi się uczyć nowych rzeczy, trzeba tylko do treningu podejść z odpowiedniej strony. Nie należy go karać i na niego krzyczeć, najlepsze efekty osiągnie się łagodnością i nagradzaniem. W jakim domu chihuahua będzie najszczęśliwszy? Chihuahua to pies przyjacielski i towarzyski, dlatego będzie szczęśliwy wszędzie tam, gdzie będzie mógł przebywać z człowiekiem. Nie decyduj się na niego, jeśli przez długie godziny nikogo nie ma w domu i pies musiałby zostawać sam. Nie decyduj się na niego także wtedy, gdy nie masz dla niego czasu – nie potrzebuje zbyt długich spacerów, ale bardzo lubi się bawić i jest niezwykle energiczny, dlatego warto mieć dość czasu i energii, by zapewnić mu odpowiednią dawkę ruchu i uwagi. Nie nadaje się do domu z bardzo małymi dziećmi – to pieski niewielkich rozmiarów i bardzo delikatne, dlatego małe dziecko może niechcący zrobić mu krzywdę. Poradzi sobie za to w domu ze starszymi dziećmi i chętnie będzie się z nimi bawił. Może mieszkać z innymi zwierzętami – pod warunkiem, że będą spokojne i łagodne. Najlepiej też, by rozmiarem były dopasowane do chihuahua, bo to pies nieustraszony i zaczepny. Psy chihuahua – podsumowanie Chihuahua to małe pieski znane w Meksyku od wieków i czczone już przez Azteków. Świat usłyszał o nich jednak dopiero w XIX wieku, a ich kariera w Europie rozpoczęła się po II wojnie światowej. Występują w wersji krótkowłosej i długowłosej. To pieski małe, ale odważne i energiczne, dlatego nie nadają się do roli typowych, leniwych kanapowców, chętnie za to będą bawić się na zewnątrz. Przyjacielskie, wierne, psy ozdobne i do towarzystwa – bardzo przywiązują się do człowieka. Są dość odporne i z reguły długowieczne, a ich pielęgnacja nie wymaga zbyt wiele zachodu. Warto dbać o to, by nie marzły, bo nie radzą sobie z niskimi temperaturami. Nadają się do domów z dziećmi, jednak dopiero z tymi starszymi, młodsze mogą mu łatwo zrobić krzywdę przez przypadek. Sprawdź również: Ranking najpopularniejszych ras psówRanking najmniejszych ras psów. Opis Najmniejszy z psów, z czaszką w kształcie jabłka i gładką, delikatną sierścią. Gładkowłosy chihuahua ma krótką, gładką sierść, w najróżniejszych maściach od płowej do czarnej. Delikatny, mały pies - dorosłe mierzą 15-23 cm i ważą 1,8-2,7 kg. Pochodzenie Mały piesek, techichi był ważną cześcią kultury Tolteków i Azteków. Techichi były symbolem zamożności i kremowano je razem ze zmarłymi, by przejęły ich grzechy, a dana osoba mogła przejść do innego świata nie uraziwszy bogów. Psy miały również prowadzić nieboszczyków przez podziemny świat i walczyć ze złymi duchami. Niektórzy wierzą, że chihuahua powstała z połączenia techichi i małego nagiego psa z Azji. Chihuahua to stan w Meksyku i stamtąd przywieziono pierwsze chihuahua do Amryki. Istnieje teoria, że współczesna rasa powstała ze skrzyżowania starożytnego techichi z małaymi psami z Meksyku, Arizony i Teksasu. Charakter Chihuahua nawiązują bliską więź z jedną lub dwiema osobami. Są ciekawskie, żywotne i inteligentne, jak również głeboko i nieustająco kochające. Jednakże bez wczesnej socjalizacji nie będą miłe dla obcych, mogą być nerwowe, krzykliwe, a nawet warczeć. Psy tej rasy muszą być socjalizowane jak najwcześniej, inaczej staną się nerwowe w nowym otoczeniu i nie dogadają się z obcymi, dziećmi i innymi zwierzakami domowymi. To rasa klanowa - lubią przebywać w towarzystwie innych psów tej rasy. Zdrowie Jak wiele małych ras, chihuahua mogą cierpień na schorzenia rzepki, która może się przemieścić (zwichnięcie rzepki) oraz tchawicy. Kształt głowy może powodować skłonność do wodogłowia i choroby oczu. Ruch Chihuahua przyzwyczai się do ilości zapewnionego ruchu, w granicach rozsądku. Pieski te mają mnóstwo energii i z przejęciem się bawią, ale nie potrzebują dużo spacerów - wystarczy pół godziny dziennie. W związku z delikatną tchawicą zaleca się, by nosiły uprząż zamiast obroży. Żywienie Miniaturowe psy mają szybki metabolizm, spalają energię w krótkim czasie, i potrzebują jeść często ale mało. Karma dla małych ras zawiera odpowiednią ilość składników odżywczych i została podzielona na małe kawałki, dostosowane do niewielkiego pyska. To zachęca do gryzienia i wspomaga trawienie. Pielęgnacja Szczotkowanie nie jest wymagającym obowiązkiem. Gładkowłose chihuahua można czasem czesać gumową szczotką. Pieski te linieją, ale ze względu na mały rozmiar nie tracą wiele włosa. Dobrym pomysłem będzie codzienne szczotkowanie im zębów, bo jak wszystkie małe rasy mają skłonność do osadzania się na nich kamienia. Zdrowie rasy chihuahuaChihuahua to pies zdrowy i długowieczny, ale trzeba przestrzegać profilaktyki zdrowotnej i dbać o jego prawidłową kondycję (dotyczy to zwłaszcza szczeniąt). Zwierzak tej rasy może mieć skłonności do hipoglikemii, czyli spadku poziomu glukozy we krwi, który prowadzi nawet do utraty zdarzają się ruchome rzepki i niezarośnięte ciemiączko (zwłaszcza u bardzo małych czworonogów). Niewielkie ciemiączko jest dopuszczalne jako typowa cecha rasy. Większe stanowi zagrożenie, ponieważ mózg nie jest wystarczająco chroniony przez kości czaszki i każdy uraz głowy u chihuahua może spowodować śmierć występują braki w uzębieniu, problemy ze zgryzem (dosyć długo nie można ocenić, czy będzie prawidłowy) i oczami – niewydolność kanalików łzowych i niedrożność przewodu dobrze znosi wyższe temperatury, ale trzeba ją chronić przed przegrzaniem i silnym nasłonecznieniem. Nie przepada za zimnem i wilgocią – podczas dużych mrozów należy założyć jej ubranko (zwłaszcza odmianie krótkowłosej) i skrócić je niewiele, ale wymaga dobrych jakościowo pokarmów. Najlepiej stosować gotowe karmy dla ras miniaturowych z wyższą zawartością białka i tłuszczu. Z uwagi na szybką przemianę materii i duże zapotrzebowanie na energię, produkty dla rosnących psów można podawać nieco dłużej niż zaleca producent. Psy rasy chihuahua można także karmić dietą domową, pamiętając o odpowiedniej suplementacji. W okresach linienia i w sezonie wystawowym można dodawać do jedzenia suplementy poprawiające stan sierści i tej rasy ma niewielki żołądek, dlatego powinien jeść 3-4 razy dziennie małe porcje – jednorazowa ilość pożywienia dla dorosłego osobnika to około jednej łyżki stołowej. Trzeba przestrzegać regularności i liczby posiłków, ponieważ zaniedbanie może doprowadzić do spadku poziomu glukozy we również o stałym dostępie do wody, bo chihuahua dość szybko się odwadnia. Pies musi być umięśniony, ale nie otyły, dlatego ważne jest kontrolowanie wagi, najlepiej co dwa nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji. Psy tej rasy linieją sezonowo, zwykle wczesną wiosną. Chociaż sierści nie ma dużo, to trzeba ją systematycznie wyczesywać – w przeciwnym wypadku przyczepi się do dywanów i krótkowłosą wystarczy wyczesać raz w tygodniu (w okresie linienia częściej) gumową rękawicą i gęstą, półmiękką szczotką z chihuahua czeszemy raz na 2-3 dni, zwracając szczególną uwagę na sierść za uszami, na szyi i pod ogonem, ponieważ mogą się tam tworzyć kołtuny. Do pielęgnacji tej odmiany najlepiej posłuży rzadka szczotka z włosia i mały grzebień z obrotowymi zębami. Można też używać preparatów ułatwiających tej rasy kąpiemy w miarę potrzeby (np. raz w miesiącu) w odżywczym szamponie, np. z dodatkiem olejku norkowego lub lanoliny. Można również zastosować kosmetyki pogłębiające kolor. Po kąpieli i długowłosego, i krótkowłosego psa tej rasy trzeba dokładnie wysuszyć suszarką. Systematycznie należy sprawdzać oczy (do usuwania ciemnych przebarwień w ich okolicy służą specjalne preparaty), uszy, gruczoły okołoodbytowe, obcinać pazury i usuwać kamień tej rasy wyprowadzamy w miękkiej obroży lub szelkach i na zwykłej smyczy. Do zajęcia chihuahua najlepsze będą maskotki z lateksu, naturalne wędzone gryzaki czy bawełniane sznurki. Należy unikać zabawek, które mają wystające, łatwe do odgryzienia spania najlepiej nadają się niezbyt duże, miękkie legowiska. Jeśli chcemy zabierać naszego chihuahua na dłuższe wyjścia, warto przyzwyczaić go do materiałowej psiej torby.

jak wygląda pies chihuahua